بشنو از نی...!
" سینه خواهم شرحه شرحه از فراق نا بگویم شرح درد اشتیاق"

یا شفیق
جهان فانی و باقی فدای شاهد و ساقی     که سلطانی عالم را طفیل عشق می‌بینم


بسم الله الرحمن الرحیم*   ق،والقران المجید* بل عجبو ان جاءهم منذرٌ منهم فقال الکافرون هذا شیء عجیب*ءَ اذا متنا.کنا تراباً ،ذالک رجعٌ بعید*قد علمنا ما نقص الارضُ منهم،و عند نا کتابٌ حفیظ*بل کذبوا بالحقِّ لمّا جاءَ هم فهم فی امر مریح*افلم ینظرو الی السماء فوقهم کیف بنینا ها و زینّا ها و ما لها من فروج* والارض مددنا ها و القینا فیها رواسی و انبتنا فیها من کلّ زوج ٍ بهیج*نبصرةً و ذکری لکّل عبدٍ منیب*و نزّلنا من السماء ماء مبارکا فانبتنا به جنات و حبّ الحصید*و النّخل با سقاتٍ لها طلع ٌ نضید*رزقاً للعبادِ و اَحیینا به بلدة میتاً کذالک الخروج*کذبت قبلهم قوم نوح و اصحاب الرّسّ و ثمود*
بنام خداوند بخشنده مهربان* ق ، و قسم به قران با مجد و عظمت* بلکه از آمدن رسولی که آنها را اندرز دهد به شگفت آمده و کفار نادان گفتند: این بسیار چیز عجیبی است؟* آیا ما پس از آنک مردیم یکسره خاک خواهیم شد؟ این بازگشت بسیار عجیب است !* ما به آنچه زمین از آنها بکاهد کاملا آگاهیم و کتاب لوح محفوظ نزد ماست* بلکه کافران چون رسول آمد(آید) حق را تکذیب کردند و در کار بزرگ مضطرب و سرگردان ماندند*آیا آسمان را بر فراز خود نمی نگرید که ما چگونه بنای محکم اساس نهاده ایم و آنرا آراسته ایم و هیچ شکاف و خللی در آن راه ندارد* و زمین را نمی نگرید که آنرا بگستردیم و در آن کوههایی استوار بیفکندیم و هر نوع گیاه با حسن وطراوت از آن برویانیدیم* موجب تذکر و برای هر بنده ای است که به توبه از گناه و غفلت رو به خدا آرد* و ما از آسمان آب با برکت را نازل کردیم و باغ های میوه و خرمن ها از کشت حبوبات برویانیدیم* و نیز نخل های خرما که میوهء آن منظم روی هم چیده شده است بر انگیختیم*این ها را رزق بندگان قرار دادیم و به باران زمین مرده را زنده ساختیم همچنین پس از مرگ سر از خاک بیرون می کنند*پیش از اینان هم قوم نوح و اصحاب رس و قوم ثمود هم تگذیب کردند*(سوره مبارکه ق،آیات ۱-۱۲)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
خاک وجود ما را از آب دیده گل کن     ویرانسرای دل را گاه عمارت آمد
 
زمستانی سخت را در پشت سر گذاردیم انقدر سخت که ریشه های تاک خشکید و نارنجستان ز غم فراق به بی حاصلی گرایید،شمشاد های سر سبز دست جمعی به فنا کشیده شدند،گویی این همه سبزینه وجود از امدنت نا امید گشته دسته جمعی خود کشی کردند؛
 و بهاری رسید بغض آلود و گرفته بدون قطره ای باران که تا باران نیاید گل از دل زمین نخواهد رویید.

آقا بخاطر باران ظهور کن.... ما را از این هوای سراسیمه دور کن
ادرکنی یا اباصالح




نوشته شده در تاريخ جمعه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸٧ توسط عقیق
مرجع دریافت قالبها و ابزارهای مذهبی
.: Themes By Blog Skin :.


====
free hit counter script

Locations of visitors to this page