بشنو از نی...!
" سینه خواهم شرحه شرحه از فراق نا بگویم شرح درد اشتیاق"

سلام همسايه آسمونی

دلم ميخواد بنويسم٬برای تو....برای دردت ....برای بغضت....برای خستگيت....

برا اون راهی که ميگی آخرشی؛....................................اما نه اينو بگم:

در مسلخ عشق جز نکو را نکشند                روبه صفتان زشت خو را نکشند

********

 

***********

نه بذار از خودم نگم٬

 

از زبان شيوای مصدق ميگويم:

بشكن  طلسم  حادثه را

بشكن

 مهر سكوت  از لب  خود بردار

 منشين  به  چاهسار فراموشي

 بسپار  گام  خويش  به  ره

 بسپار

 تكرار كن  حماسه  خود تكرار

چندان سرود  سوگ

  چه  مي خواني ؟

 نتوان نشست  در دل  غم  نتوان

 از ديده  سيل  اشك  چه مي راني ؟

  سهراب مرده  راست  غمي سنگين

  اما

  غمي  كه افكند  از پا  نيست

برخيز

 رخش  سركش  خود  زين كن

 اميد  نوشداروي تو  از كيست ؟

  سهرابمردهاي  و  غمت سنگين

بگذر ز نوشداروي  نامردان

 چشم  وفا  و مهر نبايد  داشت

 اي گرد  دردمند   ز بي دردان

 افراسياب  خون  سياوش  ريخت

 بيژن  به  دست  خصم  به چاه  افتاد

  كو گردي تو  اي همه  تن  خاموش

 كو مردي تو  اي همه جان  ناشاد

اسفنديار  را  چه كني تمكين ؟

 اين  پرغرور  مانده  به بند  من

  تير  گزين  خود  به كمان بگذار

 پيكان  به چشم  خيره سرش  بشكن

  چاه شغاد  مايه  مرگ توست

 از دست خويش  بر تو  گزند آيد

 خويشي كه  هست  مايه  مرگ  خويش

 بايد  شكست  جان  و تنش  بايد

گيرم  كه آب رفته  به جوي آيد

با آبروي رفته چه بايد كرد ؟

سيماب صبحگاهي  از سربلندترين كوهها  فرو مي ريخت

 برخيز و خواب را

 برخيز و  باز روشني  آفتاب را .

******************************************************

دلم  براي  كسي  تنگ است

 كه آفتاب  صداقت  را

  به ميهماني   گلهاي  باغ  مي آورد

  و  گيسوان  بلندش  را  به بادها مي داد

  و دستهاي  سپيدش  را   به آب  مي بخشيد

  دلم  براي  كسي  تنگ  است

 كه چشمهاي  قشنگش  را

  به عمق  آبي  درياي  واژگون مي دوخت

 وشعرهاي  خوشي  چون  پرنده ها مي خواند

  دلم  براي  كسي  تنگ  است

 كه همچو  كودك  معصومي

  دلش  براي  دلم  مي سوخت

و مهرباني  را نثار من مي كرد

 دلم براي  كسي  تنگ  است

  كه تا شمال ترين  شمال

 و در جنوب ترين جنوب

 هميشه  در همه جا   آه  با كه بتوان گفت

  كه بود  با من و

پیوسته نيز  بي من بود

و كار من  ز  فراقش  فغان  و شيون بود 

 كسي  كه بي  من ماند

كسي كه با من نيست

 كسي .... دگر  كافي ست

 هوالمحبوب




نوشته شده در تاريخ دوشنبه ۱٠ آذر ۱۳۸٢ توسط عقیق
مرجع دریافت قالبها و ابزارهای مذهبی
.: Themes By Blog Skin :.


====
free hit counter script

Locations of visitors to this page